دیار یار

دعامون کنید...

علیرضا حسین نژاد — 2009-09-24T16:06:34+01:00

سلام به همه یاران دیار یار...
عید سعید فطر رو به همه شما یاران تبریک عرض می کنم...
طاعات و عبادات قبول...

می دونم خیلی وقته بروز نکردم...
از شما دوستان می خوام یه چند ماهی (5 ماه ناقابل دیگه!) از نبود ما در وبلاگ فیض ببرین و در این مدت ما رو دعا کنین... آخه اگه خدا کنکور ارشد رو پیش رو دارم...
دعامون کنین...

پیروز و سربلند باشین...
یا علــــــــــی

سال نو مبارک

علیرضا حسین نژاد — 2009-03-20T08:13:39+01:00

ایام محرم الحرام و عاشورای حسینی بر همگان تسلیت باد

علیرضا حسین نژاد — 2009-01-04T13:37:45+01:00

ایام محرم الحرام و عاشورای حسینی رو به همه یاران دیار یار تسلیت عرض می کنم.

دوستان باور دارین که باید یزید امروز رو بشناسیم...
رژیم صهیونیستی، شمر امروز است...
و غزه، کربلا... یا حسین (ع)
به امید فرج آقا امام زمان (عج)

یا حـــــــــــــــق

سفرنامه (5) - جده!

علیرضا حسین نژاد — 2008-12-25T15:03:12+01:00

سلامی به گرمای بیابان های عربستان در این شب های سرد زمستانی به یاران دیار یار
امیدوارم لحظه هایی گرم، در این روزهای سرد زمستونی داشته باشید.
به حول قوه الهی قسمت پنجم سفرنامه "دیار یار" را براتون می نویسم.
_____________________________________________________

هُما در ظهر 7 مرداد امسال در سرزمین داغ عربستان در فرودگاه جده فرود اُومد.
فکر کنم همه بچه ها هم مثل من اولین سفرشون بود. همگی دلهره خاص و البته شیرینی داشتیم.
بچه ها وسایل شخصیشون رو گرفتن و سعی می کردن آخرین عکس ها رو از داخل هُما بگیرن و از از تو راهرو به سمت درب جلویی هواپیما می رفتن تا پیاده بشن. وقتی جلو درب خروجی هواپیما رسیدیم باد گرم و سوزانی به صورت هامون می خورد و همون ابتدای کار می گفت: "به سرزمین عربستان، سرزمین بیابان های داغ و سوزان خوش اومدین (!)". از پله های هواپیما پایین اومدیم و راهنماهای سیاه پوست و کرابات زده و عینک دودی (چی شد!!!) بچه های رو راهنمایی می کردن تا سوار ماشین های فرودگاه بشن. تو اون گرما کولرهای ماشین توجه بچه ها رو جلب کرد. بچه ها هم بعضی هاشون حس شلوغ بازیشون می گرفت و سعی می کردن سر به سر این کارکنان بزارن!

همزمان با ما یک هواپیما دیگه که عمره گزاران خانوادگی رو شامل می شد، نشست. برای همین مسافران هواپیمای ما و هواپیمای تازه رسیده رو چهار ستون کردن. دو ستونی که ما ها بودیم، بعضی اوقات شلوغ می کردیم و سر به سر هم می ذاشتیم. وقتی نوبت من شد، من گذرناممو دادم. یک سلام علیک (از نوع غلیظ!) کردم. یک نگاهی به من کرد و جوابمو داد رو گذرنامم مهر ورود زد. در کنار قسمت ورود یک دوربین عکاسی هم بود. هر چند از ما عکس برداری و اثر انگشت نگرفتن، ولی تو مدینه بعضی بچه ها می گفتن از کاروانشون اثر انگشت (به قولشون برای یادگاری!) ازشون گرفتن! بعد از گذر از مرحله اول بعد از مدتی طولانی ساک هامون رو تحویل گرفتیم.
یک چیز جالب که خیلی توجهمو جلب کرد، اینکه خدمه مسئول تمیز کردن فرودگاه، تو سرویس بهداشتی به بچه ها سیم کارت می فروختن !!! و این از نوع خودش چیز شگفت انگیزی بود !!!

بعد از وضو گرفتن و دریافت ساک هامون، اون ها رو روی ایکس ریل گذاشتیم. جالب اینکه اونورش هم کسی ننشسته بود و مسئولا با دست مرتب به ما می گفتن "رو... رو..."
حاجی (مدیر کاروان) می گفت شما خیلی شانس آوردین! بعضی اوقات خیلی سخت می گیرن. (البته بعدها موردی رو براتون تعریف خواهم کرد.) در هنگام خروج هم از گذرنامه ها اسکن می گرفتن و ما به سمت بیرون فرودگاه رفتیم.
حاجی می گفت سریع نماز بخونیم. و جالب اینکه تو مسجد بیرونی (مسجد که نه البته، یک محیط که برای نماز تو فرودگاه جده بود) برای اولین بار باید بی مهر نماز می خوندیم. یادش بخیر. روحانی کاروان به ما ها دستمال کاغذی می داد رو اون سجده کنیم!، حالا وسط نماز دستمال کاغذی پرواز می کرد، می رفت و ...

سر آخر سوار اتوبوس هایی که از قبل منتظر بودن شدیم... کاروان ما 3 اتوبوس بود و اتوبوس من شمارش 3 بود...
بعد از خروج از فرودگاه بیابان های حاشیه جاده خیلی برام جالب بودند...
در بین راه در ساسکو که یک استراحتگاه بود توقف کوتاهی داشتیم.
همه کارکنان ایرانی بودند و این باعث می شد همون اول احساس غربت بهمون دست نده!
بعد از ناهار دوباره سوار اتوبوس شدیم و به سمت دیار رسول الله به راه افتادیم...

یا علــــــــــــــــی

احمد، علیرضا، قاسم، محمدرضا بچه ها هنگام پیاده شدن فرودگاه جده

فرودگاه جده هُمای زیبای ایران پیاده شدن همسفران

سوار اتوبوس فرودگاه نمازخانه فرودگاه جده بیابان های داغ - فرودگاه به سمت ساسکو

عید سعید غدیر خم بر عاشقان مبارک باد

علیرضا حسین نژاد — 2008-12-17T11:08:19+01:00

نام علی، عدالت
عشق علی، شهادت
ذکر علی، عبادت
عید علی مبارک

سلام
عید سعید غدیر خم بر همه شما عاشقان مبارک باد
واقعا اگر قدری آزادانه به مسئله امامت و جانشینی امام علی (ع) بنگریم، بی شک مرتبه و جایگاه امام علی (ع) به عنوان اولین امام مسلمین می پذیریم.
با تمسک به فرمایشات امام علی (ع) و وحدت اسلامی است که مسلمین جهان یکپارچه و قدرتمند خواهند شد و دیگر مزدوران صهیونیست جرئت نخواهند کرد به مردم مظلوم فلسطین و غزه ظلم روا دارند.
به امید فرج منجی عالم بشریت (عج)...

یا علـــــــــــی

عید سعید قربان، عید بندگی خداوند مبارک باد

علیرضا حسین نژاد — 2008-12-09T06:32:01+01:00

عید بندگی و عبودیت، فرا رسید...
عید سرفرازی بشر و پیروزمندی حضرت ابراهیم (ع)
عید را بر شما عاشقان خداوند تبریک می گویم. *****من گاهی اوقات با خودم فکر می کنم، حج، که نماد عزت و قدرت اسلامیه چرا ازش برای صلح و امنیت جهانی استفاده نمی شه؟
چقدر خوب می شد با یک برنامه ریزی درست، هدف دار و پویا از این اجتماع بزرگ مسلمین برای آگاهی، عزت بخشی و سربلندی مسلمین استفاده بشه.
چرا جامعه مسلمین از فرهنگ برائت از مشرکین به خوبی استفاده نمی کنه؟
باور کنیم اگر جامعه مسلمین وحدت داشته باشند جنایتکاران صهیونیسم هیچگاه به مردم مظلوم غزه ظلم روا نخواهد داشت.
باور کنیم این وضعیتی که در جامعه جهانی مسلمین وجود داره تنها با صعه صدر، خویشتن داری و وحدت هستش که بهبود پیدا می کنه و کشور های ظلم پیشه رو از بین می بره.
به امید فرج منجی عالم بشریت...

ماه ذیـ حج ـه فرا رسید...

علیرضا حسین نژاد — 2008-11-30T16:10:51+01:00

سلام دوستان
اول ذیحجه، سالگرد ازدواج تنها زوج دنیا امام علی (ع) و حضرت فاطمه (س) رو به همه شما دوستان تبریک عرض می کنم. و امیدوارم در سایه الطاف پروردگار سالم و شاداب باشید.

*****
همانطور که گفته شد امروز اول ذیـ حج ـه است. و زمان حج تمتع نزدیک...
حج که نماد زمینیه محشر است...
یک از اقدامات در حج برائت از مشرکین است...
مشرکین ستمگری که در عراق، افغانستان و فلسطین جنایات وحشتناک ضد بشری می کنند...
همه شما مطمئنا در اخبار اقدامات جنایتکارانه صهیونیست ها رو در غزه شنیدید و من هم از طرف خودم و جامعه مسلمین ایران این حرکت رو به عنوان حرکتی ضد بشری محکوم می کنیم و خواستار آزادی این مظلومان از بند جنایتکاران داریم.
به امید فرج امام زمان (عج)
*****
این چند روزه تغییراتی کوچک در وبلاگ داده شده است. سرویس دهنده رو تغییر دادم و برای همین تمامی نظراتی که تا به امروز در وبلاگ قرار داده شده بود رو به شکل دستی وارد کردم.
در سمت راست یک نظر سنجی وجود دارد که خوشحال می شوم در آن شرکت کنید. در آینده پرسش های دیگری نیز برای سنجش قرار خواهم داد.
انشاالله در ارسال بعدی بخش پنجم سفرنامه که ورود به عربستان است را قرار خواهم داد.

به قول یکی از دوستان: دیگه باید به دیر آپ کردن من عادت کنید تا من کنکورم رو بدم و البته شما هم بی کار نباشید و برام دعا کنید
از شما که این مطلب را می خوانید متشکرم و از شما که نظر می دهید، بیشتر...

یا علـــــــــــی

سفرنامه (4) - بر فراز آسمان

علیرضا حسین نژاد — 2008-11-19T12:12:54+01:00

سلام
از بابت تاخیر در نوشته ها منو ببخشید. آزمون ارشد فرصت بروزرسانی نمی ده و برای همین دیر به دیر بروز می كنم.
فقط می تونم بگم منو دعا كنید.
امروزا به خاطر نزدیكی به ایام حج تمتع تلوزیون مرتب سرزمین دیــــار یـــــار رو نشون می ده و كبوتر دل.......
________________________

بعد از اینكه بلیط هامون رو برای بار آخر هم چك كردن وارد محیط فرودگاه شدیم و به طرف هواپیما حركت كردیم. بعضی بچه ها با هم عكس یادگاری انداختنو شروع كرده بودن...
لحظه قدم گذاشتن به پلكان هواپیما یادمه. اون لحظه...
***
چون همه مسافرای هواپیما بچه های 2 كاروان دانشجویی پسر بودند، هر كس هر جایی می نشست و بر اصل "آداب و ترتیبی مجو" استوار بود!
هر چند شماره صندلی من كنار پنجره بود، كسی قبلش اونجا نشسته بود و توفیق كنار پنجره از دستم برفت!
با دوستای هم دانشگاهی تونستیم یه ردیف سه تایی صندلی های وسط هواپیما پیدا كنیم و كنار هم بشینیم، هر چند احمد (حقوق 84) جا نشد و یه صندلی عقب تر نشست.
غالبا مثل من اولین پروازشون بود و تجربه ایی با مسافرت با هواپیما نداشتن...
بعد از اینكه همه بچه ها ر جایشون نشستن، خلبان خودشو معرفی كرد و نحوه گذاشتن ماسك رو به شكل نمادین نشون دادن كه این حركتشون بعدها نقل مجلس بود!
توی هواپیما تا دلتون بخواد بود گپ و شوخی بود...
بی کار که شدیم یه چرخی تو هواپیما زدیم... مدیر و معاون از بس خسته بودن مثل دو كبوتر سراشونو رو هم گذاشته بودن (همچون دو کفتر عاشق!) و سخت خوابیده بودن و منم کم نیاوردمو یک عکس باحال ازشوم انداختم!
وقتی همه آماده شدن، هُما، آماده پرواز شد و از زمین برخاست تا نشستن بعدیش در سرزمین عشق باشد...
در دیار عشق...
دیار یار...

سوار شدن به هُما بر فراز آسمان مدیر و معاون!!!

کعبه معظم از گذشته تا آینده...

حامد رضوانی — 2008-10-28T09:19:19+01:00

قبل از هر چیز از سفرنامه های علیرضا تشکّر میکنم.کم کم داره اشتراک خاطرات سفرمون زیاد میشه!!!

مکه در ١٨۵٠.

مکه سال 1960.

کعبه سنگ نشانی است که ره گم نشود
حاجی احرام دگر بند ببین یار کجاست

سفرنامه (3) - صبح سفر به دیار یار

علیرضا حسین نژاد — 2008-10-25T09:49:55+01:00

شهادت امام صادق (ع) بر همه شما دوستداران و شیفتگان آن حضرت تسلیت عرض می کنم.
در پایین قسمت سوم سفرنامه را می خوانید:
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یکشنبه 6 مرداد (1387) رسید.
شب قبلش با خانواده خداحافظی کردم و از گنبد کاووس به سمت ساری (شهر پروازی) حرکت کردم. به دعوت دوستم محمد رضا، شب خانه آنها مهمان بودم.
خانواده مهمان نوازی داشتند. شب با محمد رضا درباره قرعه کشی، کتاب های عمره دانشجویی که می گفت غالبش را خوانده و البته من یکی هم نخوانده بودم و البته همین باعث می شد طول سفر در مواقع بیکاری آن کتاب ها را بخوانم و هر چیزی که فکر کنید شب قبل از سفر با یک همسفر خوب می شه صحبت کرد...
تا یادم نرفته اینو بگم دوستم محمد رضا، در یکی از روستاهای بزرگ (البته بیشتر شبیه شهر بود!) کنار ساری زندگی می کنند و از همینجا برای شربت هایشان که شب به جای آب در کلمن می گذاشتن دلم آب می رود!
صبح زود بعد از نماز صبحونه ی خوشمزه ای نوش جان کردیم.
بعد از خداحافظی حدودای ساعت 6/5 صبح به سمت فرودگاه ساری حرکت کردیم. مسافت زیادی نبود و در کمتر از 10 دقیقه اونجا رسیدیم.
بعد از اینکه دوستم آخرین خداحافظی ها را با خانواده اش انجام داد با یک اتوبوس که از اعضای کاروان ما نبودند ولی مقصدشان به سرزمین دیاریار بود وارد فرودگاه شدیم.
بعد از چند بار صف ایستادن و گذراندن کیف هایمان از گیت وارد سالن های فرودگاه شدیم.
بعد کلی انتظار چون به ما گفته بودن ساعت 10:55 صبح پرواز داریم و به اصرار مدیر کاروان، 4 ساعت قبل اونجا بودیم و الان هم ساعت 7 صبح بود!
صدا مون زدن و ما کیف هامون رو برای قسمت بار تحویل دادیم.
متاسفانه هرچند دانشگاه ما اونطور که خاطرم هست بیشتر از 50 پسر سهمیه داشت ولی کمتر از 5 نفر رو تو کاروانمون دیدم!
با محمدرضا و احمد (حقوق84) و دوست دیگم قاسم (فیزیک ۸۵) با هم گپ می زدیم که حاج آقا ما رو صدا زد و پاسپورت و کارتهامون رو به ما می داد.
دیگه الان ساعتای 10صبح رسیده بود.
اعلام کردن بچه ها به صف بشن و پاسپورت هاشون رو نشون بدن تا مهر و از این چیزایی که خودشون می دونن روش انجام بدن!
بعد از اینکه آخرین بار ما رو بازدید کردن و اطمینان پیدا کردند قصد خطرآفرینی نداریم و همچون کبریت بی خطر می باشیم، وارد سالن آخر شدیم.
یک ربع بعد هواپیما اومد.
بچه ها همه هیجانی شده بودند و دوربین ها رو در آورده بودند و اولین عکس های سفر به دیار یار رو از هُمایشان می گرفتند...
ادامه دارد

سالن انتظار فرودگاه فرودگاه ساری هُمای دیار یار

سفرنامه (2) - جور شدن سفر به دیار یار

علیرضا حسین نژاد — 2008-10-10T10:54:58+01:00

سلام و آرزوی طول عمر و سعادت به همه شما عزیزان
همونطور که گفته بودمُ سعی می کنم هر جمعه وصفی از سفر به دیار یار بنویسم. و ابتدا پیشنهاد می کنم دوستانی که مطلب قبلی رو نخوندن، اول اونو بخونن. سعی کردم کوتاه بنویسم!چون قراره این سفرنامه رو به شکل قسمت های کوتاه و سلسله وار بنویسم.
پیشاپیشم از شما که نظر می نویسید و "زائر دیار یار" می شید، متشکرم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گفته بودم که برف و سرما باعث شده بود من مدارکم رو دیر به دانشگاه برسونم. شاید خدا می خواست بهم بگه: "پسر جون یه جا دعوتت کردن، مدعو هم بایدخودشو آماده کنه!" بعد از دعا به درگاه خدا، چند روز بعد به دفتر کارشناس فرهنگی مراجعه کردم و ایشون گفت چند نفر مثل شما به خاطر برف نتونستن به موقع بیارن و برای شما و اونها رو چند روز دیگه می برم استان!
و باز هم خدیا شکــــــرت...

بعد از چند ماه، تیر ماه اس ام اس ببخشید پیامکی اومد که مدیر کاروان (حاج آقا احمد رستمیان) ساعت و زمان پرواز رو مشخص کرده بود. متاسفانه روز پرواز با پرواز داداشم (که اون هم از طرف بنیاد نخبگان به عمره دانشجویی مشرف می شد) یک هفته تفاوت داشت و ما نمی تونستیم با هم باشیم. البته مدیر کاروانمون بعدها به من گفت اگر می دونسته می تونسته یه کاری کنه ما دو تا با هم بیفتیم. ولی خب ظاهرا قسمت نبود و بایستی داداشم یک هفته زودتر از من مشرف می شد.

دو جلسه ما رو برای توجیه دعوت کردن به دانشکده پرستاری نسیبه ساری. جلسه اول که نرسیدم! و جلسه دوم که دو روز قبل از اعزام، ۴ مرداد بود.
شرکت تو اون جلسه و مداحی مدیر و معاون کاروانمون (حاج آقا سید جعفر صدری) واقعا حال و هوای خاصی به محفل داده بود...
روحانی کاروان (حاج آقا غفار شاهدی) هم کمی درباره اعمال عمره گفتند و مابقی را انشاالله به مدینه النبی (ص) وا گذاشتند!
دیگه داشتیم آماده سفر به دیار یار می شدیم...
یعنی خدایا، دو روزه دیگه ممکنه؟......
یعنی سه روزه دیگه تو مسجد پیامبر نماز می خونیم؟.....
ادامه دارد

سفرنامه (1) - پیش از سفر به دیار یار

علیرضا حسین نژاد — 2008-10-04T10:27:30+01:00

با سلام
در زیر سفر نامه خودم رو به دیار یار شروع می کنم.
سفرنامه رو از وقایع قبل از سفر شروع کردم. و سعی می کنم تا آزمون کارشناسی ارشد هر هفته یک بخششو با عکس بزارم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
یادم هست سال اول دانشگاه (85-84) اصلا متوجه عمره دانشجویی نشدم و سال دوم دانشگاه (86-85) هم ثبت نام نكردم. موقع قرعه كشی اون سال هم تو نمازخونه دانشگاه بودم و یک دفعه اسم یكی از همكلاسیم رو خوندن که مشرف به دیار یار شدند. وقتی اسم این دوستم در اومد جَلدی پریدم بهش زنگ زدم و مشتلق . اون سال اسم دو تا از همکلاسهام در اومده بود.
با خودم گفتم واقعا ممكنه من هم به دیار یار مشرف بشم؟...

سال بعدش (پارسال)، (87-86) سال سوم و آخر دانشگاهم بود. دیگه آخرین فرصت بود. یادم هست وقتی از دوستان شنیدم ثبت نام شروع شده، در اولین فرصت تو سایت لبیك اسمم رو نوشتم.

شنبه بود و تو انجمن علمی مدیریت نشسته بودم و مشغول بودم که یک اس ام اس اومد:
"علیرضا اسمت برای حج در اومد، مشتلق یادت نره"
و من اینجوری شدم!
و اس ام اس های بعدی و...
و خدایا شکــــــــــــــــــــــــرت...

تا ۲۶ دی وقت داشتیم فرم ها و کار های مربوط به اون و تعهد نامه رو آماده کنیم. من هم این کار ها رو قبل از اون تاریخ انجام دادم ولی اون روزها مصادف شد با برف وحشتناک زمستونی که خاطرتون هست! دانشگاهمون تا ۱ بهمن امتحانارو تاخیر انداخت و من هم چون اهل شهر گنبد کاووس بودم و دانشگاه بابلسر با چند روز تاخیر (اون هم به خاطر برف و راه بندان ۱ بهمن فرم ها رو بردم دانشگاه ولی کارشناس فرهنگیمون گفت: "وقت تمموم شده و دیر آوردی و احتمالا از جایگزینا به جات می زارن!!!"
ادامه دارد...

دانشگاه مازندران در روز های برفی (بر روی تصاویر کلیک کنید!) انجمن علمی مدیریت

عید سعید فطر بر همگی دوستداران یار، مبارک باد

علیرضا حسین نژاد — 2008-10-02T16:14:10+01:00

سلام
عید سعید فطر، عید برگشت به فطرت پاک انسانی بر همه شما دوستان مبارک باد...

به مناسبت عید سعید فطر، قالب سایت همونطور که می بینید، عوض شد و یک چهره کاملا متفاوت گرفت.
این قالب که یک قالب پویاست کار چند روزه (هم روز رو با کسره هم با ه می تونید بخونید!) هست و خیلی دوست دارم نظرتون رو دربارش بگین.

تعداد زیادی عکس 360 (3D) هم دارم که در حین نگارش سفرنامه به هر بخش رسیدیم عکس 360 درجه اون رو خواهم گذاشت.
حقیقتا فایل های زیبایی هستند. تو اینجا که 3 تصویر گذاشته بودم. علاوه بر لینک دانلود قبلی جدیدا لینک مستقیم (و یا فایل های با حجم بالاتر را چند قسمتی کردم برای دانلود راحتتر و لینکشونو) قرار دادم که می تونید برای دانلود از اون لینک ها هم استفاده کنید.

مورد بعدی که می خواستم به شما بگم اینه که من امسال کنکور کارشناسی ارشد دارم و می خوام سخت منو دعا کنین و از این به بعد تا آزمون کمتر می تونم خدمت برسم. سعی می کنم هر جمعه یک مطلب درباره سفر به "دیار" یار بنویسم.
خوشحال می شم برای مطالب نظر بدین و از نظراتتون بهره مند بشم.
التماس دعا...

یا علـــــــــــــــــــــــی

عیدی

حامد رضوانی — 2008-10-02T15:53:53+01:00

سلام
عید فطر همتون مبارک
امیدوارم عید فطر سال بعد و با لذّت بیشتری تجربه کنین.
از علیرضام برای عیدی قشنگش تشکّر میکنم. رنگ آرامش بخشی داره ولی دیگه اون نوار گوشه بالای صفحه رو نداره(خدا بیامرزتش نوار قشنگی بود).
منم به عنوان عیدی این سایتو با همه مخلّفاتش بهتون معرفی میکنم http://www.parsquran.com
تقریباً همه نرم افزاراش بدرد بخوره ولی من از آیه روزانش خیلی خوشم اومد خیلی چیز قشنگیه هر وقت که کامپیوترتو روشن می کنی تورو یاد قرآن میندازه در ضمن سرعت بالا اومدن کامپیوترو هم خیلی پایین نمیاره.
اینم تصویرش:

بقیه نرم افزارای این سایتم کامل معرفی شدن دیگه نیاز به معرفی نداره .
خداحافظ

گفتم و گفت...

حامد رضوانی — 2008-09-29T04:55:21+01:00

هرچند شاید یه کم دیر باشه چون بدرد شب قدر میخوره ولی فکر کنم خیلی متعلّق به زمان خاصّی نیست

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم …
گفتی: فانی قریب
.:: من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) ::.

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم… کاش می‌شد بهت نزدیک شم …
گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/۲۰۵) ::.

گفتم: این هم توفیق می‌خواهد!
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم
.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.

گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی …
گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه
.:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰) ::.

گفتم: با این همه گناه… آخه چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
.:: مگه نمی‌دونید خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌کنه؟! (توبه/۱۰۴) ::.

گفتم: دیگه روی توبه ندارم ...
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳ ) ::.

گفتم: با این همه گناه، برای کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
.:: خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر/۵۳) ::.

گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله
.:: به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.

گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم! آتیشم می‌زنه؛ ذوبم می‌کنه؛ عاشق می‌شم! … توبه می‌کنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین
.:: خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک
گفتی: الیس الله بکاف عبده
.:: خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.

گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی:یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما
.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::.